ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกล ตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้ คงไม่นานเกินเฝ้ารอ
จะจำไว้เสมอ...
เมื่อใดที่สายลมพัด ดังมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ

ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็น แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ...

แค่นึกว่าได้เจอะกัน หรือว่าพบในฝันฉันก็สุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม
สายลมเป็นดั่งสายใย
เชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างไกล...

แม้มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้เสมอ.....